Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του Άρθρου 5 του περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου, ο τερματισμός της απασχόλησης ενός εργοδοτούμενου χωρίς προειδοποίηση και αποζημίωση είναι νόμιμος όταν, μεταξύ άλλων, ο εργοδοτούμενος διαπράξει σοβαρό παράπτωμα, ποινικό αδίκημα ή επιδείξει απρεπή διαγωγή κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Τα Γεγονότα:

Ο εργαζόμενος ΘΘ απασχολείτο σε βιομηχανία, αρχικά ως τεχνικός και μετέπειτα ως υπεύθυνος βάρδιας, από τον Νοέμβριο του 2000 μέχρι και το Νοέμβριο του 2004 που η απασχόλησή του τερματίστηκε λόγω περιστατικού χειροδικίας κατά του συναδέλφου του ΧΓ, με τον οποίο εργάζονταν μαζί σε βραδινή βάρδια.

Ο ΘΘ προσέφυγε στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών (ΔΕΔ) και μεταξύ άλλων, αξίωσε αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του και πληρωμή αντί προειδοποιήσεως. Η Εταιρεία απέρριψε τις αξιώσεις ισχυριζόμενη πως ενέργησε στα πλαίσια του Νόμου. Δεδομένου ότι ο τερματισμός της απασχόλησης επήλθε με πρωτοβουλία του εργοδότη, η Εταιρεία είχε το βάρος να αποδείξει πως ορθά και νόμιμα τερμάτισε την απασχόληση του εργαζομένου της.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ο Αιτητής και ο ΧΓ εργάζονταν μαζί σε βάρδια όταν το μηχάνημα το οποίο χειριζόταν ο ΧΓ παρουσίασε πρόβλημα και ήχησε η σειρήνα του. Ο ΧΓ ανέμενε πως ο Αιτητής, ως υπεύθυνος βάρδιας που ήταν, θα ερχόταν εις βοήθειά του και θα αναλάμβανε να επιδιορθώσει τη βλάβη. Αντί αυτού, ο Αιτητής κατευθύνθηκε προς το μέρος του και με έντονο και οργίλο ύφος ζήτησε το λόγο γιατί δεν επιδιόρθωσε τη μηχανή. Ο ΧΓ του εξήγησε σε ήπιο τόνο πως ανέμενε από τον ίδιο να την επιδιορθώσει.

Τότε ο Αιτητής άρπαξε τον ΧΓ από τον λαιμό, τον κτύπησε στο αριστερό πλευρό και τον ακινητοποίησε σε παρακείμενο τραπεζάκι όπου και άρχισε να τον κτυπά αλύπητα στο πρόσωπο. Μόλις ο Αιτητής σταμάτησε να τον κτυπά, ο ΧΓ έφυγε τρέχοντας από το εργοστάσιο και τηλεφώνησε στον υπεύθυνο παραγωγής και τον ενημέρωσε για το συμβάν. Ακολούθως, έφτασε στο εργοστάσιο ο υπεύθυνος παραγωγής με τον Διευθυντή της Εταιρείας και αντικατέστησαν τον Αιτητή με άλλο υπάλληλο.

Ο ΧΓ κατόπιν μετέβη στις Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου όπου διαπιστώθηκε πως παρουσίαζε αυξημένη αρτηριακή πίεση, ταχυκαρδία, εκδορές και άλλα, ευτυχώς όχι σοβαρά, τραύματα. Μετά που εξήλθε του νοσοκομείου μετέβη στην Αστυνομία όπου και κατήγγειλε το περιστατικό.

Τρεις μέρες μετά το περιστατικό έγινε συνάντηση στα γραφεία της Εταιρείας όπου ο ΧΓ και ο Αιτητής συμφιλιώθηκαν μετά από απολογία του τελευταίου. Μάλιστα ο Αιτητής παραδέχτηκε στην Διεύθυνση ότι «τον πήρα έτσι από τον γιακά και του έδωσα δυο τρείς». Ο Διευθυντής όμως ενημερώθηκε την επόμενη μέρα πως ο ΧΓ επισκέφτηκε τις Πρώτες Βοήθειες και την Αστυνομία και με τα νέα αυτά στοιχεία υπόψη του, προχώρησε στην απόλυση του Αιτητή επιδίδοντας του σχετική επιστολή. Στο Δικαστήριο ο Αιτητής αρνήθηκε τόσο το ξυλοδαρμό του συναδέλφου του, όσο και την παραδοχή του ξυλοδαρμού προς τον Διευθυντή.

Η Απόφαση:

Το κριτήριο που οδήγησε το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών στο να αποφασίσει κατά πόσον ο τερματισμός της απασχόλησης ήταν νόμιμος ή όχι, είναι η «αντίδραση του λογικού εργοδότη». Με αυτό σαν γνώμονα, η απόλυση δεν θα ήταν δικαιολογημένη εάν προέκυπτε πως ο μέσος συνετός εργοδότης δεν θα προχωρούσε στην απόλυση κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης.

Η συμπεριφορά του Αιτητή ήταν λίαν επιεικώς απαράδεκτη και ανάρμοστη. Ο Αιτητής, αποφάσισε το ΔΕΔ, όχι μόνον παραβίασε ουσιώδεις κανόνες της εργασιακής σχέσης που σχετίζονται με την τάξη και πειθαρχία στην εκμετάλλευση των εργοδοτών του, αλλά προέβη ταυτόχρονα και σε μια αξιόποινη πράξη για την οποία θα μπορούσε να λογοδοτήσει στην ποινική δικαιοσύνη.

Οι δε εργοδότες, είχαν κάθε υποχρέωση να φροντίσουν για την προστασία της προσωπικότητας των υπαλλήλων τους στους χώρους εργασίας και κατά την εργασία τους με το να διατηρούν κλίμα ειρήνης και ομαλής συνεργασίας. Αυτό γίνεται επιβάλλοντας καλή συμπεριφορά όχι μόνο στους υφιστάμενους απέναντι στους προϊστάμενους, αλλά και το αντίστροφο, έναντι σε τρίτους αλλά και μεταξύ των συναδέλφων. Επομένως το Δικαστήριο έκρινε ότι υπό τις περιστάσεις η Εταιρεία λειτούργησε ως λογικός εργοδότης και απέρριψε την αίτηση και τις αξιώσεις του Αιτητή.