Τα γεγονότα
Εργοδοτούμενος απασχολείτο ως οδηγός αντλίας έτοιμου σκυροδέματος σε εταιρεία παραγωγής και διάθεσης έτοιμου σκυροδέματος από το 1984 μέχρι το 2008 οπόταν και η εταιρεία τερμάτισε την απασχόλησή του με σχετική επιστολή, επικαλούμενη την αγορά νέων και σύγχρονων μηχανημάτων και τη μείωση του όγκου εργασιών ως λόγους πλεονασμού. Κατά την ημερομηνία απόλυσης του ο εργοδοτούμενος ήταν 63 χρονών. Το Ταμείο Πλεονασμού στο οποίο ο απολυθείς αποτάθηκε για πληρωμή, ισχυρίστηκε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης δεν επήλθε λόγω πλεονασμού. Κατόπιν, ο εργοδοτούμενος
αποτάθηκε στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών (ΔΕΔ) διεκδικώντας αποζημιώσεις από την Εταιρεία για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης του και διαζευκτικά στην περίπτωση που ο τερματισμός της απασχόλησής του οφειλόταν σε πλεονασμό, πληρωμή από το Ταμείο για Πλεονάζον Προσωπικό. Το Ταμείο κατά τη δίκη ισχυρίστηκε πως δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε μείωση του όγκου εργασιών της Εταιρείας και πως ο εργοδοτούμενος δεν αποδέχθηκε άλλη απασχόληση που του είχαν προτείνει και επομένως οικειοθελώς αποφάσισε να αποχωρήσει από την εργασία του.

Η Εταιρεία αρνούμενη τις εναντίον της κατηγορίες ισχυρίστηκε πως νόμιμα απέλυσε τον Αιτητή λόγω πλεονασμού. Συγκεκριμένα ο Αιτητής χειριζόταν αντλία παλιάς τεχνολογίας η οποία ήταν πολύ απλή στο χειρισμό. Δεύτερη αντλία με ηλεκτρονικό σύστημα (computer) χειριζόταν άλλος εργαζόμενος. Κατά το 2008 η Εταιρεία αντικατέστησε την παλαιά αντλία που χειριζόταν ο Αιτητής με νέα υπερσύγχρονη αντλία που παραλήφθηκε λίγο πριν την απόλυση του.

Η νέα αντλία χρειαζόταν ειδική και συστηματική εκπαίδευση αφού μια απροσεξία θα έθετε σε κίνδυνο τον χειριστή της αλλά και τρίτα πρόσωπα. Με την εισαγωγή του νέου μηχανήματος, προτάθηκε στον Αιτητή να εκπαιδευτεί για να εξασφαλίσει την απαιτούμενη άδεια οδήγησης. Ο εκπαιδευτής που έφτασε από το Ισραήλ ειδικά για αυτό το σκοπό διαπίστωσε πως ο Αιτητής αδυνατούσε να παρακολουθήσει και να αντιληφτεί τον χειρισμό της νέας αντλίας. Μάλιστα ο εκπαιδευτής επισήμανε στην Εταιρεία πως λόγω ηλικίας και έλλειψης γνώσεων σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και στις τεχνικές ορολογίες του νέου συστήματος, ο χειρισμός της από τον Αιτητή θα ήταν δύσκολος και επικίνδυνος. Αδύνατη στάθηκε επίσης η εξοικείωση του Αιτητή με τη δεύτερη αντλία η οποία επίσης διέθετε ηλεκτρονικό σύστημα. Προτάθηκε επίσης στον Αιτητή να εργαστεί ως οδηγός μπετονιέρας αλλά αρνήθηκε εκφράζοντας αδυναμία να την χειριστεί.

Η απόφαση
Το ΔΕΔ έκρινε δικαιολογημένη την άρνηση του Αιτητή να χειριστεί τα νέα μηχανήματα, αφού έλαβε υπόψη την ηλικία του και τη μόρφωσή του (απόφοιτος δημοτικού), παράγοντες που δεν του επέτρεπαν μετά βεβαιότητας να αντιληφθεί τα ηλεκτρονικά συστήματαπου διέθεταν οι δύο αντλίες. Οι εργοδότες, σημειώνει το ΔΕΔ, σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσαν την απομάκρυνση του Αιτητή από την υπηρεσία τους καιπροσπάθησαν να τον αποκαταστήσουν αλλού ώστε να διατηρήσει την εργασία του. Ο ίδιος αρνήθηκε όμως αφού μετά από μακρόχρονη υπηρεσία θα έπρεπε πλέον να αναλάβει νέο ρόλο και καθήκοντα και επίσης λογικά αρνήθηκε τον χειρισμό της μπετονιέρας αφού ήταν πιο πολύπλοκος από το χειρισμό της αντλίας. Συνεπώς, η απόλυση του Αιτητή ήταν για λόγους πλεονασμού σύμφωνα με το Άρθρο 18(i) (ii) του Περί Τερματισμού της Απασχόλησης Νόμου και το Ταμείο διατάχθηκε να καταβάλει στον εργοδοτούμενο την πληρωμή που δικαιούταν.