Ένα νέο «toolkit» που δημοσίευσε η PwC στα πλαίσια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταλιάν της Κίνας, με τίτλο «Responsible AI Toolkit», επισημαίνει ότι η αποσπασματική προσέγγιση όσον αφορά την ανάπτυξη και την ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) εκθέτει τους οργανισμούς σε δυνητικούς κινδύνους. Ωστόσο, η σωστή προσέγγιση προϋποθέτει ότι έχουμε ήδη ολοκληρωμένη αντίληψη, και επιπλέον κατανοούμε την ανάπτυξη και ενσωμάτωση των υπεύθυνων πρακτικών ΤΝ.

Σύμφωνα με το εν λόγω  «toolkit» ΤΝ, μόνο με την ενσωμάτωση ενιαίων πρακτικών σε ολόκληρο το φάσμα του οργανισμού, θα είναι εφικτή η υλοποίηση της οικονομικής προοπτικής της ΤΝ, που σύμφωνα με μελέτη της PwC υπολογίζεται στα $15,7 τρις1.

Η PwC έχει προσδιορίσει πέντε διαστάσεις για την ΤΝ, στις οποίες οι οργανισμοί θα πρέπει να εστιάσουν αλλά και να τις προσαρμόσουν στη δική τους στρατηγική, ανάπτυξη και υλοποίηση. Αυτές είναι η Διακυβέρνηση, η Δεοντολογία και Ρύθμιση, η Δυνατότητα Ερμηνείας και Επεξήγησης, η Ευρωστία και Ασφάλεια, η Μεροληψία και Ισότητα. Οι διαστάσεις αυτές επικεντρώνονται στο πως θα εντάξουμε το στρατηγικό σχεδιασμό και τη διακυβέρνηση στην ανάπτυξη της ΤΝ, ως απάντηση στον αυξανόμενο προβληματισμό του κοινού σε ό,τι αφορά την ισότητα, την εμπιστοσύνη και τη λογοδοσία.

Νωρίτερα φέτος, στην 22η Παγκόσμια Έρευνα της PwC για τους CEOs, το 85% των CEOs δήλωσε ότι η ΤΝ αναμένεται να αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίον διεξάγουν τις εργασίες τους στα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ το 84% ανέφερε ότι όλες οι αποφάσεις που βασίζονται στην ΤΝ χρήζουν αναλυτικής εξήγησης για να θεωρούνται αξιόπιστες.

Στα πλαίσια του «Toolkit» της PwC, μια διαγνωστική έρευνα επιτρέπει στους οργανισμούς να αξιολογήσουν τον βαθμό κατανόησης και εφαρμογής υπεύθυνων και δεοντολογικών πρακτικών ΤΝ. Την περίοδο Μαΐου – Ιουνίου 2019, ολοκλήρωσαν την αξιολόγηση περίπου 250 ερωτηθέντες που είχαν εμπλακεί στην ανάπτυξη και αξιοποίηση της ΤΝ.

Τα αποτελέσματα διαπιστώνουν ανωριμότητα και έλλειψη συνέπειας όσον αφορά στην κατανόηση και στην εφαρμογή υπεύθυνων και δεοντολογικών πρακτικών ΤΝ. Πιο συγκεκριμένα:

  • Μόνο το 25% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι θα έθετε ως προτεραιότητα τη μελέτη των δεοντολογικών επιπτώσεων μιας λύσης ΤΝ πριν από την υλοποίησή της.
  • Ένας στους πέντε (20%) διαθέτει σαφείς διαδικασίες εντοπισμού των κινδύνων που σχετίζονται με την ΤΝ. Πέραν του 60% των ερωτηθέντων βασίζονται σε προγραμματιστές, ανεπίσημες διεργασίες ή δεν διαθέτουν επίσημες διαδικασίες.
  • Παρά την ύπαρξη δεοντολογικών πλαισίων ή προβληματισμών αναφορικά με δεοντολογικά θέματα σε σχέση με την ΤΝ, δεν παρατηρείται συνέπεια στην εφαρμογή τους.
  • Το 56% δήλωσε ότι θα δυσκολεύονταν να προσδιορίσει με σαφήνεια την αιτία σε περίπτωση που η ΤΝ του οργανισμού τους έκανε κάτι λάθος.
  • Περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες δεν έχουν τυποποιήσει την προσέγγισή τους σε ό,τι αφορά την εκτίμηση της ΤΝ για μεροληψία, αναφέροντας ως λόγους την έλλειψη γνώσης, εργαλείων και ad hoc αξιολογήσεων.
  • Το 39% των ερωτηθέντων που προέρχονται από οργανισμούς όπου η ΤΝ εφαρμόζεται ευρέως ήταν μόνο «κάπως» σίγουροι ότι γνωρίζουν πώς να την σταματήσουν σε περίπτωση που προκύψει λάθος.